Puno ime: Rudolf Ludwig Carl Virchow. Godine: 13. oktobar 1821 – 5. septembar 1902. Državljanstvo i rad: Pruska/Njemačka, Charité u Berlinu (od 1844, protjeran 1849. iz političkih razloga), prva katedra patološke anatomije u Njemačkoj na Univerzitetu u Wirzburgu (1849-1856), potom ponovo Berlin do smrti. Struka: ljekar, patolog, antropolog, prehistoričar i političar; nazivan "ocem moderne patologije".

Godine 1851, na osnovu obdukcijskih nalaza, prvi je opisao kompresiju lijeve ilijakofemoralne vene desnom zajedničkom ilijačnom arterijom, nalaz koji je više od jednog vijeka kasnije doveo do May-Thurnerovog sindroma. U djelu Die Cellularpathologie (1858) postavio je princip da svaka ćelija nastaje od druge ćelije ("Omnis cellula e cellula"), temelj celularne patologije. Bio je i politički aktivan: suosnivač Njemačke progresivne stranke (1861), poslanik pruskog parlamenta i Rajhstaga, poznat po odbijenom duelu sa Otom fon Bizmarkom.

Napomena: takozvana "Virhovljeva trijada" (staza, oštećenje endotela, hiperkoagulabilnost), kako se danas uči kao uzročni model tromboze, nije Virchowljeva izvorna formulacija; on je 1856. opisao tri posljedice plućne embolije, a termin "Virhovljeva trijada" u savremenom značenju se u literaturi prvi put javlja tek 1950, kao naknadna sinteza.