Godine: 1773-1843. Državljanstvo i rad: Irska (Kilkeni, Dablin). Struka: hirurg i anatom.

Abraham Colles rođen je u Kilkeniju, u Irskoj. Školovao se u Kilkeni koledžu, a potom na Trinity College u Dablinu, gdje je bio na hirurškoj praksi kod Filipa Vudrofa u bolnici Dr Stevens. Diplomu Kraljevskog koledža hirurga Irske (RCSI) stekao je 1795, a titulu doktora medicine na Univerzitetu u Edinburgu 1797. Nakon povratka u Dablin radio je kao hirurg u bolnici Dr Stevens, a od 1804. bio je profesor anatomije i hirurgije na RCSI, na kojoj je tu katedru držao 32 godine. Dva puta je biran za predsjednika RCSI. Umro je 16. novembra 1843.

Najpoznatiji je po opisu preloma koji nosi njegovo ime. U radu iz 1814. godine, objavljenom u časopisu Edinburgh Medical and Surgical Journal, opisao je karakterističan prelom distalnog dijela radijusa. Opis je nastao isključivo na osnovu kliničkog pregleda, prije nego što su rendgenski zraci uopšte postojali, a tačnost njegovog zapažanja o obliku i položaju preloma potvrđena je radiografski tek decenijama kasnije. Isti mehanizam preloma je, nezavisno i preko pola vijeka ranije, opisao francuski hirurg Klod Puto (Claude Pouteau) 1760. godine (objavljeno tek 1783), ali taj rad Collesu nije bio poznat; u dijelu evropske literature prelom se zato i danas naziva Puto-Collesovim.

Takođe poznat po

Collesovo ime nosi i fascija perineuma. Collesova fascija je opnasti, dublji sloj površne fascije perineuma; nastavlja se na Skarpinu fasciju prednjeg trbušnog zida i ograničava širenje tečnosti i infekcija u perinealnoj regiji. Prostor koji ta fascija omeđuje, Collesov prostor, sadrži korijen penisa odnosno klitorisa, bulbospongiozni i ishiokavernozni mišić i pripadajuće krvne sudove.

Collesovo ime nosi i reflektovani dio ingvinalnog ligamenta, poznat i kao Collesov ligament: sloj vlakana koja polaze od medijalnog dijela ingvinalnog ligamenta, prolaze iza sjemene vrpce (kod muškaraca) odnosno okruglog ligamenta materice (kod žena), i ukrštaju se sa vlaknima suprotne strane blizu linee albe.

Colles je 1837. u radu o veneričnim bolestima opisao i zapažanje da novorođenče sa kongenitalnim sifilisom, iako može imati lezije u ustima, ne prenosi bolest na majku koja ga doji, dok isto dijete može zaraziti drugu dojilju. Ovo zapažanje je kasnije nazvano Collesovim zakonom. Danas se smatra da je majka u ovakvim slučajevima po pravilu već sama bila nosilac infekcije, često u latentnom obliku, pa "zakon" ostaje zanimljiva istorijska napomena, ne važeća medicinska činjenica.