Godine: 1860-1952. Državljanstvo i rad: Francuska, Pariz. Struka: hirurg, profesor kliničke hirurgije.

Anri Alber Šarl Antoan Hartman je rođen 16. juna 1860. u Parizu, gdje je proveo cijelu ljekarsku karijeru. Medicinu je studirao na Univerzitetu u Parizu: 1884. postao je demonstrator anatomije, diplomirao je 1887, a za tezu o bolnom cistitisu dobio je nagradu Prix d'Argenteuil. Na klinici bolnice Hotel-Dieu napredovao je do zvanja profesora kliničke hirurgije Univerziteta u Parizu 1909. godine, na čelu katedre za hirurgiju sve do penzionisanja 1930, nakon čega je i dalje rukovodio onkološkom (kancerskom) službom. Za doprinose je 1913. dobio počasno članstvo Kraljevskog koledža hirurga u Londonu, 1919. je predsjedavao Société nationale de Chirurgie (danas Académie de Chirurgie), nosio je titulu Grand Officier Legije časti, a 1945. je primljen u Institut de France. Umro je u Parizu 1. januara 1952, u devedeset prvoj godini života.

Hartman je ostao upamćen prije svega po hirurškom zahvatu koji nosi njegovo ime: prvi put ga je usmeno predstavio 1921. na 30. kongresu Francuskog hirurškog društva, a pisanu verziju je objavio 1923. u časopisu Bulletin et Mémoires de la Société de Chirurgie de Paris. Zahvat je razvio kao bezbjedniju alternativu tada uobičajenoj abdominoperinealnoj resekciji koju je 1908. opisao hirurg Miles, a koja je kod starijih i iscrpljenih bolesnika nosila veliku smrtnost. Umjesto da odmah nakon uklanjanja oboljelog dijela debelog crijeva spoji preostale krajeve (anastomoza), čime bi rizik od curenja šava kod takvih bolesnika bio prevelik, Hartman je rektalni patrljak zatvarao, a gornji kraj crijeva privremeno izvodio na kožu stomaka kao kolostomu, ostavljajući ponovno spajanje crijeva za kasniji, odvojen zahvat.

Iako je osmišljen prvenstveno za rak završnog dijela debelog crijeva kod krhkih bolesnika, danas se zahvat najčešće izvodi u urgentnoj hirurgiji stomaka, kod perforacije, opstrukcije ili teške upale debelog crijeva (npr. divertikulitisa), kada bezbjedno spajanje crijevnih krajeva u istom aktu nije moguće. Kolostoma se u tim slučajevima smatra privremenim rješenjem, a kontinuitet crijeva se ponovo uspostavlja naknadnim zahvatom (reverzijom), pošto se upala ili druga akutna komplikacija povuče.

Takođe poznat po

Hartmanovo ime nosi i džep na vratu žučne kese (Hartmanov džep), opisan u njegovom radu o anatomiji i hirurgiji žučnih puteva iz 1891. godine. Godine 1929. predsjedavao je VIII kongresom Međunarodnog hirurškog društva održanim u Varšavi.