Godine: 21. mart 1675 - 2. april 1742. Državljanstvo i rad: Škotska (rođen kod Edinburga), karijera u Londonu od 1700. godine. Struka: anatom i akušer, lični ljekar kraljice Karoline.

Džejms Daglas je rođen kao jedan od sinova Vilijama Daglasa; njegov brat Džon Daglas je bio poznat hirurg specijalizovan za litotomiju. Magistrirao je na Univerzitetu u Edinburgu 1694. godine, a doktorat medicine stekao je na Univerzitetu u Remsu 1699. godine. U London se preselio 1700. godine, gdje je počeo raditi uz akušera Pola Čemberlena. Za člana Kraljevskog društva izabran je 1706. godine, a kasnije je postao i počasni član Kraljevskog koledža ljekara. Nosio je titulu ličnog ljekara kraljice Karoline.

Od 1707. godine u sopstvenoj kući je redovno držao kurseve ljudske i uporedne anatomije, uz upotrebu anatomskih preparata i svježih leševa. Iste godine objavio je djelo Myographiae Comparatae Specimen, uporednu studiju mišićnog sistema u kojoj je opisao trinaest do tada neopisanih mišića. Njegovo najznačajnije djelo, opis peritoneuma iz 1730. godine, donosi detaljan prikaz toka i pripoja trbušne maramice kod žene, uključujući udubljenje koje danas nosi njegovo ime. Godine 1726. pozvan je da ispita slučaj Meri Toft, žene koja je tvrdila da je rodila zečeve; iako je isprva sumnjao u prevaru, otišao je da je pregleda i, na osnovu njenih priznanja i anatomske analize ostataka zečeva, razotkrio prevaru.

Bio je i strastan sakupljač knjiga i rukopisa. Daglas je bio mentor Vilijama Hantera, koga je angažovao kao pomoćnika za disekcije (dissector) i postavio za instruktora jednom od svojih sinova; prema jednom izvoru, njih dvojica su se upoznali 1740. godine, kada je Hanter došao u London. Hanter je ostao u Daglasovom domu i poslije njegove smrti 1742. godine, sve do 1749. Daglasovi rukopisi i zbirka kasnije su ušli u sastav Hanterove, mnogo šire kolekcije, koja je poslije Hanterove smrti 1783. postala osnova Hanterijanske biblioteke i muzeja na Univerzitetu u Glazgovu.

Takođe poznat po

U istom djelu iz 1730. godine Daglasu se pripisuje i opis lučne linije na zadnjem listu ovojnice pravog trbušnog mišića, poznate kao linea semicircularis ili Duglasova linija (izvori se ne slažu da li ju je Daglas eksplicitno imenovao ili samo indirektno opisao), ispod koje zadnji list aponeuroze prestaje da postoji.