Godine: 1787-1847. Državljanstvo i rad: Francuz, Pariz (Hôpital de la Pitié). Struka: hirurg i ginekolog.

Žak Lisfrank de Sen-Marten (Jacques Lisfranc de Saint-Martin) rođen je 12. aprila 1787. u mjestu Saint-Paul-en-Jarez, u porodici hirurga; u literaturi se često navodi pogrešna godina rođenja, 1790, ali je datum krštenja potvrdio 1787. kao tačan. Školovao se u Lionu, a potom u Parizu, gdje je postao učenik Gijoma Dipitrena (Guillaume Dupuytren), jednog od najuticajnijih pariskih hirurga tog doba, i 1813. doktorirao. Iste godine je kao vojni hirurg učestvovao u Napoleonovim ratovima, u Saksonskoj kampanji, uključujući bitke kod Lajpciga i Hanaua, gdje je izvodio veliki broj amputacija i disartikulacija brzo i precizno. Sredinom 1820-ih dobio je sopstveno odjeljenje u bolnici Hôpital de la Pitié u Parizu, odakle je predavao kliničku hirurgiju oštrim, konfliktnim tonom; odnos sa Dipitrenom, nekadašnjim učiteljem, prerastao je u otvoreno rivalstvo koje mu je, prema savremenicima, otežalo napredovanje na fakultetu.

1. godine opisao je novu metodu amputacije prednjeg dijela stopala u nivou tarzometatarzalnog zgloba, danas poznatog kao Lisfrankov zglob. Metod je razvio nakon slučaja vojnika kod koga se, poslije pada sa konja sa stopalom zapetim u uzengiju, razvilo poremećeno krvno snabdijevanje i gangrena stopala. Operacija se izvodila tako što se, umjesto rasijecanja kosti, presijecao zglob između sredstopalja i prednjeg stopala, a ključni korak, poznat kao "coup de maître", bilo je presijecanje međukoštanog ligamenta koji danas nosi njegovo ime. Lisfrank je bio poznat po brzini izvođenja ovog zahvata, koji je prema sopstvenom opisu obavljao za manje od minuta.

Ovdje je bitno razgraničiti dva pojma koja nose isto ime. Lisfrank je opisao hiruršku amputaciju, postupak kojim se stopalo namjerno uklanja u tom nivou zbog već razvijene gangrene, a ne povredu samog zgloba kao klinički entitet. Naziv "Lisfrankova povreda", kojim se danas označava spektar uganuća, subluksacija i preloma-iščašenja tog istog zgloba, nastao je kasnije, kao prenošenje njegovog imena na anatomsku regiju koju je opisao, a ne kao njegov opis mehanizma povređivanja.

Takođe poznat po

Lisfrank je bio i jedan od pionira ginekološke i rekonstruktivne hirurgije svog doba, u vrijeme prije uvođenja anestezije i asepse. Ubraja se među prve hirurge koji su izvodili operativno odstranjenje karcinoma rektuma, litotomiju kod žena i amputaciju grlića materice; ovaj posljednji zahvat je radio vjerujući da liječi rani karcinom grlića, dok je kasnija analiza pokazala da većina tih slučajeva zapravo nije bila maligna. Ovi zahvati su, s obzirom na hirurške uslove epohe, bili izuzetno rizični i za to doba kontroverzni.