Godine: 1837-1909. Državljanstvo i rad: Škotska (Edinburg). Struka: oftalmolog, hirurg.

Rođen je u Edinburgu 1837. godine, kao sin Johna Argylla Robertsona, hirurga koji je osnovao Edinburšku očnu ambulantu. Medicinu je studirao u Edinburgu i na Univerzitetu Sent Endruz, gdje je 1857. stekao diplomu doktora medicine, a potom se usavršavao kod Carla Ferdinanda von Arlta u Pragu i Albrechta von Graefea u Berlinu. Po povratku u Edinburg radio je kao hirurg u Kraljevskoj bolnici, a 1862. je izabran za člana Kraljevskog koledža hirurga Edinburga. Ubrzo je postao prvi predavač bolesti oka na Univerzitetu u Edinburgu, a kasnije je bio i počasni okulista kraljice Viktorije i kralja Edvarda VII.

Godine 1863. eksperimentisao je ekstraktom kalabar pasulja (Physostigma venenosum) tako što ga je unio u sopstveno oko i pratio reakciju zenice. Zaključio je da izaziva suženje zenice (miozu) i preporučio ga za poništavanje širenja zenice izazvanog atropinom, koji se u to vrijeme koristio pri pregledu očnog dna. Time je fizostigmin postao prvo miotičko sredstvo uvedeno u oftalmološku praksu.

Godine 1869, u Edinburgh Medical Journal, opisao je pojavu kod bolesnika sa oboljenjem kičmene moždine: zenice se nisu sužavale kada je oko izloženo svjetlosti, ali su se normalno sužavale pri gledanju predmeta izbliza, pri akomodaciji i konvergenciji. Sam je taj nalaz opisao riječima da nije mogao primijetiti nikakvo sužavanje zenica pod uticajem svjetlosti, dok su se, pri akomodaciji oka na blizak predmet, obje zenice sužavale. On sam je tada pretpostavio da se lezija nalazi u simpatičkom sistemu vratnog dijela kičmene moždine. Fenomen je kasnije nazvan Argyll-Robertsonova zenica i postao je prepoznatljiv klinički znak neurosifilisa.

Takođe poznat po

Bio je predsjednik Kraljevskog koledža hirurga Edinburga i prvi predsjednik Oftalmološkog društva Ujedinjenog Kraljevstva izabran van Londona. Van medicine, bavio se golfom na vrhunskom amaterskom nivou. Preminuo je 3. januara 1909. u Gondalu, u Indiji, tokom putovanja.