Simpatikus ne rezerviše svoje djelovanje samo za "bori se ili bježi" - kontinuirano, u pozadini, drži pod kontrolom napetost krvnih sudova, rad srca i probavu, i za tu stalnu, širom tijela rasprostranjenu prisutnost duguje svojoj neobičnoj građi.

Porijeklo i princip. Za razliku od somatskih motornih puteva, autonomni eferentni put uvijek ima dva neurona u nizu: preganglijski, čije je tijelo u centralnom nervnom sistemu, i postganglijski, čije je tijelo u ganglionu izvan njega - jedan preganglijski neuron pritom sinapsira sa 15-20 postganglijskih, što omogućava širok, difuzan efekat jednog signala. Preganglijski simpatički neuroni potiču iz intermediolateralnog jedra (bočnog roga) kičmene moždine, isključivo na nivou od prvog grudnog do drugog slabinskog segmenta (T1-L2) - otud naziv "torakolumbalni odliv". Preganglijska vlakna su holinergička; postganglijska oslobađaju noradrenalin.

Simpatički lanac. Preganglijska vlakna napuštaju kičmenu moždinu i ulaze u simpatički lanac (truncus sympathicus) preko bijelih spojnih grana (rami communicantes albi) - a te grane postoje isključivo na nivou T1-L2, gdje vlakna zaista i izlaze. Sam lanac, niz gangliona povezanih međuganglijskim granama, proteže se od baze lobanje do trtične kosti, znatno duže od samog raspona porijekla vlakana - da bi ganglije na vratu i u karlici uopšte dobile simpatičku opskrbu, preganglijska vlakna moraju putovati gore ili dolje unutar samog lanca prije nego sinapsiraju. Zato sive spojne grane (rami communicantes grisei), koje nose postganglijska vlakna nazad ka spinalnim nervima, postoje na SVAKOM nivou kičme, ne samo T1-L2.

Regije lanca. Vratni dio ima tri ganglije nastale stapanjem izvornih segmentnih ganglija: gornji cervikalni (najveći, u nivou drugog i trećeg vratnog pršljena, daje granu ka unutrašnjoj karotidnoj arteriji i dalje u lobanju, snabdijeva dilatator zjenice i glatki mišić kapka), srednji (najmanji, ponekad odsutan) i donji, poznatiji kao stelatni ganglion (cervicothoracicum, nastao stapanjem donjeg vratnog i prvog grudnog ganglija). Grudni dio ima obično 11 ganglija; slabinski četiri; sakralni obično četiri do pet, a lijevi i desni lanac se spajaju u jedan neparan završni ganglion (ganglion impar) ispred trtice.

Splanhnički nervi i prevertebralni ganglioni. Mnoga preganglijska vlakna iz donjih grudnih segmenata (T5-T12) ne sinapsiraju u samom lancu, nego ga "zaobilaze" kao torakalni splanhnički nervi (veliki, mali, najmanji) i putuju do prevertebralnih ganglija oko porijekla velikih trbušnih arterija - celijačnog, aorticorenalnih, gornjeg i donjeg mezenteričnog. Odatle postganglijska vlakna prate grane tih arterija do trbušnih organa, gdje inhibiraju enteričke ganglije, sužavaju krvne sudove i kontrahuju sfinktere.