Jajnik dijeli sa testisom istu embriološku sudbinu: oba počinju visoko, uz bubrege, i oba tokom razvoja silaze duž iste vodilje, gubernakuluma, vezivnog tračka koji povezuje polnu žlijezdu sa budućom preponom. Kod muškog ploda gubernakulum vodi testis sve do skrotuma; kod ženskog, materica koja se razvija na putu zaustavlja silazak na pola puta, pa gubernakulum ostaje podijeljen na dva ostatka - gornji dio postaje sopstveni ligament jajnika, donji okrugli ligament materice - i jajnik ostaje u maloj karlici, pripijen uz bočni zid blizu linee terminalis, umjesto da nastavi do prepone. Ta zajednička istorija objašnjava zašto krvni sudovi i limfa jajnika, kao i testisa, i dalje "pamte" porijeklo sa nivoa bubrega.

Podrška. Jajnik nije slobodan organ nego visi o tri strukture, i lako se pobrkaju koja šta nosi. Suspenzorni ligament (ligamentum suspensorium ovarii, infundibulopelvični ligament) je peritonealni nabor koji NOSI jajnične sudove i nerve od bočnog zida karlice do gornjeg pola jajnika, prelazeći preko spoljašnjih ilijačnih sudova, genitofemoralnog nerva i mokraćovoda. Sopstveni ligament jajnika (ligamentum ovarii proprium), gornji ostatak gubernakuluma, NE nosi glavne sudove - to je kraća vrpca sa nešto glatkih mišićnih ćelija koja povezuje uterini pol jajnika sa bočnim uglom materice, nastavljajući se u okrugli ligament materice, donji ostatak istog gubernakuluma. Treći, mezovarijum, kratak je peritonealni nabor koji pričvršćuje jajnik za zadnji list širokog ligamenta materice i nosi sudove do hiluma.

Odnosi. Iza jajnika leže retroperitonealne strukture: mokraćovod, unutrašnji ilijačni sudovi, opturatorni sudovi i nerv, i ishodište uterine arterije. Medijalna strana gleda ka materici i uterinim sudovima u širokom ligamentu. Desno, iznad i bočno od jajnika, leže ileocekalni spoj, slijepo crijevo i apendiks; lijevo preko gornje strane jajnika prelazi sigmoidno crijevo.

Građa. Spolja gusta vezivna čahura (tunica albuginea), pa kora (cortex) sa folikulima u različitim stadijumima i, poslije ovulacije, žutim tijelom, i najdublje srž (medulla) sa sudovima i nervima.

Krvni sudovi - direktno sa aorte, ne preko uterine arterije. Jajnična arterija polazi kao ogranak trbušne aorte, ispod ishodišta bubrežnih arterija, silazi retroperitonealno i na linei terminalis prelazi spoljašnje ilijačne sudove da uđe u malu karlicu kroz suspenzorni ligament. Desna jajnična vena se uliva direktno u venu cavu, lijeva u lijevu bubrežnu venu - ista asimetrija kao kod testikularnih vena.

Limfna drenaža ide u paraaortne (lumbalne) čvorove, isti embriološki razlog kao kod testisa: limfni sudovi prate jajnične sudove uz njihov put od nivoa bubrega, umjesto da prate kožu ili organe male karlice kojima je jajnik danas topografski susjed.

Inervacija. Gornji dio jajničnog spleta grade grane bubrežnog i aortnog spleta, donji dio pojačavaju gornji i donji hipogastrični splet; preganglijska simpatička vlakna polaze sa desetog i jedanaestog torakalnog segmenta - isti visok nivo kao kod testisa, u skladu sa zajedničkim porijeklom.