Pršljenovi od C2 do S1 su međusobno povezani preko dva glavna tipa zglobova, hrskavičavog zgloba tijela preko intervertebralnog diska i sinovijalnog zigapofiznog (facetnog) zgloba između zglobnih nastavaka, plus sistemom ligamenata koji se pruža duž cijele dužine kičmenog stuba.

Intervertebralni disk (discus intervertebralis) je glavna veza između susjednih tijela pršljenova. Sastoji se od spoljašnjeg vlaknastog dijela, anulus fibrosus-a, sastavljenog od koncentričnih lamela fibrokartilage čija vlakna idu koso i ukrštaju se između susjednih slojeva (što omogućava ograničenu rotaciju uz čvrstu vezu), i unutrašnje želatinozne mase, nucleus pulposus-a, koja kod rođenja sadrži oko 88% vode. Vertikalne sile deformišu disk, koji tako služi kao amortizer udara. Odrasla kičma sadrži ukupno 23 intervertebralna diska (6 vratnih, 12 grudnih, 5 slabinskih); ne postoji disk između atlasa i aksisa, a najniži je na spoju L5-S1. Anulus je tanji pozadi, kod odraslih ponekad nepotpun pozadi u vratnom regionu.

Zigapofizni zglobovi (articulationes zygapophysiales), u kliničkoj praksi nazivani facetni zglobovi, su plani sinovijalni zglobovi između gornjih i donjih zglobnih nastavaka susjednih pršljenova. Jednostavnog su tipa u vratnom i grudnom regionu, kompleksnijeg u slabinskom. Orijentacija ravni zgloba se mijenja duž kičme i direktno određuje dozvoljen tip pokreta u tom regionu: u pokretljivijim regionima površine su ravnije i horizontalnije postavljene. U vratnom i slabinskom regionu ovi zglobovi nose i dio tjelesne težine, dijeleći tu funkciju sa diskovima.

Ligamentarni sistem. Ligamentum longitudinale anterius je jaka traka duž prednjih površina tijela pršljenova, jedini ligament kičme koji sprječava hiperekstenziju. Ligamentum longitudinale posterius leži unutar kičmenog kanala na zadnjim površinama tijela, znatno je uži i slabiji od prednjeg, slabo ograničava hiperfleksiju; u donjem grudnom i slabinskom regionu se sužava preko tijela pršljenova (a širi je preko diskova), pa slabije pokriva posterolateralni dio diska. Ligamenta flava, građena od žutog elastičnog tkiva, povezuju lukove susjednih pršljenova, najdeblja su u slabinskom regionu, ograničavaju razdvajanje lukova pri fleksiji. Ligamentum supraspinale i ligamenta interspinalia povezuju trnaste nastavke. U vratnom regionu, njihovu ulogu dijelom preuzima ligamentum nuchae, specijalizovana fibroelastična traka od potiljačne kosti do vratnih trnastih nastavaka.

Kraniovertebralni zglobovi (atlantookcipitalni, atlantoaksijalni) su izuzetak, sinovijalni su zglobovi bez intervertebralnog diska, sa širim opsegom pokreta nego ostatak kičme.