Vratni pršljenovi (C1-C7) su najmanji od svih pokretnih pršljenova kičme. Prva dva, Atlas i Axis, imaju atipičnu građu i svoje posebne stranice; C3-C6 imaju tipičnu građu za ovaj region, a C7 je prelazan pršljen, "vertebra prominens".

Tijelo tipičnog vratnog pršljena je malo i bubrežastog oblika, šire poprečno nego naprijed-nazad. Gornja površina je sedlasta, sa uzdignutim bočnim "usnama" (uncus corporis): taj oblik, u kombinaciji sa recipročno konkavno-konveksnim susjednim površinama, olakšava fleksiju, ekstenziju i bočno savijanje vrata.

Foramen transversarium, otvor u poprečnom nastavku svakog vratnog pršljena, jedinstvena je karakteristika ovog regiona kičme. Na C3-C6 kroz njega prolazi a. vertebralis, prateća vena i simpatička grana; arterija obično ulazi u foramen na C6 i penje se do C1. Foramen na C7 je najmanji od svih (a ponekad i odsutan): kroz njega prolazi samo mala vena, dok ga arterija po pravilu zaobilazi.

Trnasti nastavak je kod C3-C6 kratak i rascjepljen (bifidan), sa dva nejednaka tuberkula, mjesto pripoja ligamentum nuchae i dubokih vratnih mišića. Pršljenski otvor je velik i trouglast, veći nego u grudnom regionu, jer smješta vratno proširenje kičmene moždine.

Uncinatni nastavci (na C3-C7) grade sa gornjim pršljenom unkovertebralne (Luschkine) zglobove, koji se razvijaju poslije desete godine života i usmjeravaju pokret pri bočnom savijanju i rotaciji vrata. Da li su ovi zglobovi zaista sinovijalni ili degenerativne pukotine u disku, sporno je u literaturi otkako ih je Luschka prvi opisao 1858. godine.

C7, vertebra prominens

Sedmi vratni pršljen ima dug, nerascjepljen trnasti nastavak, koji je kod većine ljudi najizraženiji palpabilni orijentir na zadnjoj strani vrata: otud naziv "vertebra prominens", i klinička upotreba C7 za brojanje nivoa vratne/grudne kičme. Poprečni nastavci C7 su debeli i istureni, a njegov foramen transversarium, za razliku od ostalih šest, po pravilu ne nosi a. vertebralis.