Respiratorni sistem čine organi koji omogućavaju protok vazduha između spoljašnje sredine i pluća. U nastavi se dijeli na gornji disajni put (nos, paranazalni sinusi, ždrijelo i grkljan) i donji disajni put (dušnik, bronhije i pluća sa alveolama); ova podjela nije formalna anatomska taksonomija nego ustaljena klinička i nastavna konvencija. Zanimljivo, TA2 formalno svrstava ždrijelo u probavni sistem, a pleuru u zaseban odjeljak grudne duplje, iako oba organa ovdje, po ustaljenoj nastavnoj praksi, prirodno idu uz respiratorni sistem.

Osnovna funkcija je izmjena kiseonika i ugljen-dioksida između udahnutog vazduha i krvi, koja se odvija u plućnim alveolama. Uz nju, sistem obavlja i nekoliko sporednih funkcija: grkljan služi kao organ fonacije, nos sadrži olfaktorni epitel zadužen za čulo mirisa i zagrijava, vlaži i filtrira udahnuti vazduh, a kontrolom nivoa ugljen-dioksida u krvi sistem učestvuje i u održavanju acidobazne ravnoteže organizma.

Nos i paranazalni sinusi pripremaju vazduh prije nego što stigne dublje. Ždrijelo je zajednički prolaz za vazduh i hranu, a grkljan štiti donji disajni put od udisanja hrane pri gutanju. Dušnik se grana u lijevu i desnu glavnu bronhiju, koje dalje ulaze u pluća i granaju se u sve sitnije bronhije i bronhiole sve do alveola. Svako plućno krilo je obavijeno pleurom, dvoslojnom seroznom membranom čiji unutrašnji i spoljašnji list omogućavaju plućima da se glatko šire i skupljaju pri disanju.