Jetreni lobulus. Osnovna strukturna jedinica jetre, približno šestougaonog oblika. U centru lobulusa je centralna vena, a na njegovim uglovima leže portalni prostori, svaki sa portalnim trijasom: granom portalne vene, granom hepatične arterije i žučnim duktusom. Hepatociti, glavne ćelije jetre, poligonalnog oblika, raspoređeni su u tračke jedne ćelije debljine, koje se pružaju radijalno od centralne vene ka periferiji lobulusa.

Sinusoidi i Diseov prostor. Između tračaka hepatocita prolaze jetreni sinusoidi, široki, fenestrirani kapilari kroz koje krv iz grana portalne vene i hepatične arterije teče ka centralnoj veni, mješajući vensku krv bogatu hranljivim materijama sa arterijskom krvi bogatom kiseonikom. Duž sinusoida su Kupferove ćelije, rezidentni makrofagi jetre, koji uklanjaju stare ćelije i strane čestice iz krvi. Između sinusoidnog endotela i hepatocita nalazi se uzan, perisinusoidalni prostor (Diseov prostor), mjesto stvarne razmjene materija između krvi i hepatocita. U njemu leže Itove (jetrene zvjezdaste) ćelije, koje u mirnom stanju skladište vitamin A, a kada se aktiviraju usljed oštećenja jetre, počinju lučiti kolagen i pokretati fibrozu.

Žučni kanalići. Odvojeno od krvotoka, između susjednih hepatocita se nalaze sitni žučni kanalići, u koje hepatociti izlučuju žuč. Za razliku od krvi, žuč u kanalićima teče suprotnim smjerom, od centra lobulusa ka periferiji, ka žučnim duktusima u portalnom prostoru.

Alternativni modeli jetrene jedinice. Klasični, anatomski lobulus opisan gore nije jedini način da se predstavi građa jetre. Portalni lobulus stavlja portalni prostor u centar, naglašava egzokrinu (žučnu) funkciju jetre. Jetreni acinus stavlja u centar zamišljenu liniju između dva susjedna portalna prostora, a njegove krajnje tačke su dvije obližnje centralne vene, naglašava funkcionalnu zonaciju hepatocita po tome koliko su blizu ulaska krvi: zona 1, najbliža portalnom snabdijevanju, je najbolje snabdjevena kiseonikom i hranljivim materijama i prva se regeneriše, dok je zona 3, najbliža centralnoj veni, najslabije snabdjevena i najosjetljivija na toksično oštećenje.