Gušterača (pankreas) je istovremeno egzokrina i endokrina žlijezda, dva potpuno različita tkiva smještena jedno pored drugog unutar iste kapsule.

Egzokrini pankreas. Čini najveći dio mase žlijezde, građen od seroznih acinusa, sličnih onima u pljuvačnim žlijezdama: piramidalne ćelije sa bazofilnom bazom i zimogenim granulama probavnih enzima (uklj. tripsinogen) na apikalnom polu. Za razliku od pljuvačnih žlijezda, acinuse pankreasa ne okružuju mioepitelne ćelije. Unutar samog lumena acinusa se nalaze centroacinarne ćelije, jedinstvene za pankreas, koje predstavljaju prvi, najunutrašnjiji dio duktalnog sistema uvučen u sam acinus. Sekret dalje otiče kroz interkalarne, pa intralobularne, pa interlobularne duktuse, do glavnog pankreasnog duktusa; pankreas, opet za razliku od pljuvačnih žlijezda, nema strijatne (prugaste) duktuse.

Endokrini pankreas. Raspoređen u vidu Langerhansovih otočića, malih, svjetlijih nakupina ćelija umetnutih između egzokrinih acinusa. Svaki otočić sadrži nekoliko tipova ćelija: beta ćelije su najbrojnije, luče insulin; alfa ćelije luče glukagon; delta ćelije su malobrojnije, luče somatostatin, koji lokalno reguliše lučenje i insulina i glukagona; PP (F) ćelije su najrjeđe, luče pankreasni polipeptid. Klasičan opis, izveden prvenstveno iz istraživanja na glodarima, smješta beta ćelije u centar otočića a alfa ćelije na periferiju, kod čovjeka je taj raspored manje strog, ova dva tipa ćelija su kod nas u znatnoj mjeri izmiješana kroz cijeli otočić, izraženija centralno-periferna podjela se pouzdanije vidi samo kod manjih otočića.