Za razliku od vidnog ili motornog puta, koji putuju kao jedan uredan lanac stanica, slušni signal se od samog ulaska u moždano stablo grana na paralelne rute koje se tek kasnije, na više različitih nivoa, ponovo susreću - obrazac koji objašnjava zašto je slušni sistem, iznenađujuće, gotovo obostran već od svog drugog neurona.

Prva stanica i grananje. Primarni aferentni neuroni polaze iz spiralnog ganglija kohlee, putuju n. vestibulocochlearisom i, ulaskom u moždano stablo, granaju se ka dva odvojena jedra - dorzalnom i ventralnom kohlearnom jedru. Odatle putevi već divergiraju: iz dorzalnog jedra signal ide direktno, bez zastanka, ka suprotnom donjem kolikulusu; iz ventralnog jedra ide preko corpus trapezoideuma ka relejnim centrima nižeg nivoa.

Gornje olivarno jedro. Ovo je prvo mjesto gdje se signal iz oba uha zaista sastaje - jedro prima direktan ulaz iz ventralnih kohlearnih jedara OBJE strane i mjeri razliku u vremenu dolaska signala iz dva uha, osnovni mehanizam za lokalizaciju izvora zvuka u prostoru.

Donji kolikulus i dalje. Vlakna iz gornje olive i drugih usputnih jedara penju se kroz lateralni lemniskus i konvergiraju u donjem kolikulusu srednjeg mozga, odakle put nastavlja ka medijalnom genikulatnom tijelu talamusa, pa do primarnog slušnog korteksa u zadnjem dijelu gornjeg temporalnog girusa (poprečni temporalni, Heschlovi girusi).

Bilateralnost. Put ukršta sredinu na više tačaka, ne samo jednoj - dorzalna kohlearna jedra projektuju direktno kontralateralno, gornja oliva prima obostrani ulaz, a dodatne komisuralne veze postoje i na nivou donjeg kolikulusa. Rezultat je da signal iz jednog uha, mada svaka hemisfera reaguje jače na suprotno uho, na kraju stiže do obje hemisfere mozga - za razliku od vidnog ili motornog puta, gdje je razdvajanje strana znatno oštrije.