Slika koju oko vidi ne putuje kroz mozak kao cjelina - razdvaja se na dijelove još u mrežnjači i preslaguje nekoliko puta duž puta, tako precizno da je moguće, po tačnom obrascu gubitka vidnog polja, pogoditi tačno gdje duž puta leži lezija.

Cijeli put u pregledu. Signal kreće od fotoreceptora mrežnjače, preko ganglijskih ćelija čiji aksoni grade n. opticus, prolazi kroz hijazmu i nastavlja kao tractus opticus do lateralnog genikulatnog tijela talamusa, odakle radiatio optica nosi signal do primarnog vidnog korteksa oko kalkarinog sulkusa okcipitalnog režnja.

Hijazma. Ovdje se ukrštaju aksoni sa nazalne polovine svake mrežnjače i prelaze u suprotni tractus opticus, dok aksoni sa temporalne polovine ostaju iste strane. Rezultat je da svaki tractus opticus iza hijazme nosi informaciju o CIJELOM suprotnom vidnom polju - nazalnu polovinu jednog oka i temporalnu polovinu drugog.

Lateralno genikulatno tijelo. Ovo šestoslojno jedro talamusa prima oko 90% aksona ganglijskih ćelija mrežnjače, sa preciznom, tačka-po-tačku retinotopskom mapom - za razliku od samog tractus opticusa, gdje topografija nije tako oštra. Preostalih oko 10% aksona napušta put prije talamusa i odlazi ka drugim odredištima - dijelom ka suprahijazmatskom jedru hipotalamusa (regulacija cirkadijalnog ritma), dijelom ka gornjem kolikulusu i pretektalnoj oblasti (vizuelni refleksi, uključujući zjenički).

Radiatio optica. Aksoni iz lateralnog genikulatnog tijela dijele se prema dijelu vidnog polja koji nose: vlakna za donju polovinu vidnog polja idu gornjim putem kroz parijetalni režanj do korteksa iznad kalkarinog sulkusa; vlakna za gornju polovinu vidnog polja zaokreću kroz temporalni režanj (Meyerova petlja) do korteksa ispod kalkarinog sulkusa.