Stopalo mora, u razmaku od jednog koraka, biti dovoljno pokretljivo da se prilagodi neravnom terenu i dovoljno kruto da odgurne cijelo tijelo naprijed - taj kompromis rješava lanac malih zglobova između skočnog zgloba i prstiju, od kojih su dva klinički najznačajnija za povrede: subtalarni kompleks i tarzometatarzalni (Lisfrancov) zglob.

Subtalarni (talokalkanealni) zglob, u strogom anatomskom smislu, je samo zadnja artikulacija između talusa i kalkaneusa; prednja artikulacija ista dva para kostiju anatomski pripada talokalkaneonavikularnom zglobu, ali se funkcionalno cijeli kompleks ponaša zajedno. Interosseozni talokalkanealni ligament, širok i pljosnat, leži u tarzalnom sinusu i zateže se pri everziji stopala. Zajedno sa skočnim (talokruralnim) zglobom i istim lateralnim mišićima potkoljenice koji ga dinamički stabilizuju, subtalarni zglob je dio istog inverzionog mehanizma koji najčešće dovodi do uganuća gležnja.

Talokalkaneonavikularni zglob, složena, višeosovinska artikulacija, spaja ovalnu glavu talusa sa konkavnošću koju grade naviculare, prednja faseta kalkaneusa i gornja površina plantarnog kalkaneonavikularnog ("spring") ligamenta. Taj ligament, koji vezuje kalkaneus za naviculare ispod glave talusa, ključan je za održavanje medijalnog uzdužnog svoda stopala - njegovo kidanje vodi ka nestabilnosti stražnjeg dijela stopala i stečenom ravnom stopalu (pes planovalgus) kod odraslih.

Kalkaneokuboidni zglob, sedlastog oblika, leži na istom nivou kao talonavikularni zglob - zajedno grade transverzalni tarzalni zglob, u TA2 nomenklaturi zvanično nazvan i Choparov zglob (Articulatio Choparti). Y-oblika bifurkatni ligament (Choparov ligament) povezuje kalkaneus sa kuboidnom i navikularnom kosti i pojačava ovaj spoj.

Tarzometatarzalni zglobovi, približno ravni sinovijalni zglobovi, spajaju pet metatarzalnih kostiju sa tri kuneiformne i kuboidnom kosti - u TA2 nomenklaturi zvanično nazvani i Lisfrancov zglob. Pokret je ograničen na fleksiju-ekstenziju, osim na prvom zglobu gdje se javlja i blaga abdukcija/rotacija. Glavni stabilizator kompleksa su ligamenti, ali baza prvog i drugog metatarzusa nemaju međusobni ligament, ni na intermetatarzalnom ni na tarzometatarzalnom nivou - tu prazninu popunjava medijalni interosseozni ligament (Lisfrancov ligament), koji ide od medijalnog kuneiforma do baze drugog metatarzusa.

Metatarzofalangealni (MTP) i interfalangealni zglobovi grade se po istom principu kao odgovarajući zglobovi šake, sa nešto većim opsegom pasivne ekstenzije prvog MTP zgloba (oko 90°) nego kod metakarpofalangealnog zgloba šake. Glava prvog metatarzusa nosi dva uzdužna žlijeba za sezamoidne kosti unutar tetive m. flexor hallucis brevis.