Perineum je rombasta oblast koja zatvara donji izlaz karlice odozdo, ispod nivoa na kojem levator ani već razdvaja karličnu duplju od svega što je van nje. Granice mu diktira sam koštani obruč: sprijeda pubična simfiza i donji pubični ligament, pozadi trtična kost, sa strane ishiopubične grane i sjedišne kvrge, a pozadi-bočno sakrotuberalni ligamenti. Duboku granicu čini donja površina karlične dijafragme, površinsku koža, neprekidna sa kožom unutrašnje strane butina i donjeg trbušnog zida.

Zamišljena linija između dvije sjedišne kvrge dijeli taj romb na dva trougla postavljena pod uglom od otprilike 120° jedan prema drugom: urogenitalni trougao, okrenut naprijed i naniže, i analni trougao, okrenut nazad i naniže. Kod muškaraca urogenitalni trougao sadrži korijen penisa, kod žena mons pubis, velike i male usne, klitoris i otvore vagine i uretre. Analni trougao je kod oba pola građen slično - sadrži analni kanal sa sfinkterima i ishioanalnu jamu - osim što je kod žena širi u poprečnom pravcu, prilagođen porođaju.

Karlična dijafragma i m. levator ani. Levator ani je široka mišićna ploča promjenjive debljine, najveći dio poda karlice, sastavljena od tri dijela imenovana po pripojima i strukturama uz koje leže. Pubokokcigealni dio polazi sa zadnje strane tijela stidne kosti i ide gotovo vodoravno pozadi; njegova najmedijalnija vlakna, tik uz uretru, zovu se puboperinealna, a kod žena dio koji ide uz zid vagine pubovaginalni. Iliokokcigealni dio polazi sa unutrašnje strane sjedišne bodlje i tetivnog luka levatora. Puboanalni (puborektalni) dio leži bočno od pubokokcigealnog, polazi sa unutrašnje strane ishiopubičnih rama uz perinealnu membranu, i njegova vlakna se ukrštaju iza rektuma na anorektalnom spoju, gradeći U-oblik omču koja održava anorektalni ugao i ima glavnu ulogu u kontroli stolice.

Medijalne ivice dva levatora i donje ishiopubične rame omeđuju levatorski hijatus, kroz koji prolaze uretra, vagina (kod žena) i anus; dio hijatusa ispred perinealnog tijela, kod žena, posebno se zove urogenitalni hijatus.

Perinealna membrana, ne "urogenitalna dijafragma". Nekada se smatralo da urogenitalni trougao premošćuje trouglasta, trolisna mišićno-fascijalna ploča ("urogenitalna dijafragma"), sa sfinkterima uretre između dva fascijalna lista. Detaljna histološka analiza je pokazala da ta ploča u opisanom obliku ne postoji; savremeni koncept je perinealna membrana, gušća fascijalna ploča koja urogenitalni trougao dijeli na dva prostora: duboki perinealni prostor iznad membrane i površinski perinealni prostor ispod nje.

Površinski prostor sadrži cavernozna i spongiozno tijelo, m. ischiocavernosus, m. bulbospongiosus i površinski poprečni perinealni mišić, kao i grane unutrašnjih pudendalnih sudova i nerava; kod žena kroz njega prolaze uretra i vagina, a sadrži i klitoris. Prostor je potpuno zatvoren - povreda njegovog sadržaja se ne širi u potkožno ili duboko tkivo osim ako fascijalni omotač nije takođe probijen. Ova zatvorenost objašnjava klasičan obrazac širenja mokraće kod rupture prednjeg (spongioznog) dijela muške uretre: mokraća se zadrži unutar površinskog prostora i njegovog nastavka, pa se širi u mošnice, penis i preko kontinuiteta fascije do prednjeg trbušnog zida, ali ne u karlicu. Ruptura zadnje (membranozne) uretre, sa probojem perinealne membrane, ide suprotnim putem - mokraća se širi u karlicu i duboki dio perineuma.

Perinealno tijelo (corpus perineale) je čvorište vezivnog i mišićnog tkiva u srednjoj liniji, na spoju urogenitalnog i analnog trougla, odmah ispred spoljašnjeg analnog sfinktera. Na njega se pozadi hvataju vlakna sfinktera, gore se nastavlja u rektovezikalni ili rektovaginalni septum uz vlakna levatora, a sprijeda prima doprinos poprečnih perinealnih mišića i bulbospongiozusa. Kod žena leži direktno iza zadnje komisure velikih usana i vaginalnog otvora - njegove spontane rupture pri porođaju često zahvataju prednja vlakna spoljašnjeg analnog sfinktera, a namjerno presijecanje (epiziotomija) se ponekad vodi bočno baš da se ta vlakna zaobiđu.