Karlična duplja je nastavak trbušne duplje, ali savijen unazad i suženiji: kod ulaska u malu karlicu, na linei terminalis, prostor se od širokog trbušnog levka sabija u uzan, lijevkast kanal koji se dalje pruža nadole i pozadi.

Zidovi. Prednjedonji zid grade tijela i grane stidnih kostiju sa simfizom; bočne zidove kuk kosti sa opturatornom membranom i m. obturatorius internus; zadnji zid i krov m. piriformis, sakroilijačni ligamenti i sama krsna i trtična kost. Odozdo, karličnu duplju zatvara karlična dijafragma (opisana na stranici o perineumu), obješena kao dno korpe, koja se centralno spušta gotovo do nivoa izlaza karlice.

Sadržaj. Uz terminalne dijelove mokraćovoda, mokraćnu bešiku, rektum i karlične genitalne organe, karlična duplja često sadrži i "preliv" trbušnih organa - petlje tankog crijeva (najčešće ileuma) i, povremeno, apendiks ili dijelove debelog crijeva.

Peritonealni recesusi - razlika po polu. Parijetalni peritoneum se sa prednjeg trbušnog zida spušta u karlicu, ali ne dopire do samog dna: umjesto toga se preklapa na karlične organe, pokrivajući samo njihove gornje i gornjobočne površine. Kod žena, peritoneum sa zadnje ivice krova bešike prelazi na prednju stranu materice u nivou isthmusa (ostavljajući plitku vezikouterinu udubinu), pa preko fundusa i cijele zadnje strane materice i gornjeg dijela vagine, prije nego se ponovo digne na prednju stranu donjeg rektuma. Tim putem nastaje rektouterina udubina (Duglasov prostor), omeđena sprijeda matericom i zadnjim forniksom vagine, pozadi rektumom, sa strane uterosakralnim ligamentima - kod stojeće žene obično najniža tačka cijele peritonealne duplje, mada su njeni bočni produžeci sa svake strane rektuma (pararektalne jame) ponekad i dublji. Kod muškaraca, bez materice koja bi se ubacila između dva organa, postoji samo jedan analogan recesus: peritoneum silazi niz zadnju stranu bešike do 2 cm, pa se odmah preklapa na prednju stranu rektuma, ostavljajući rektovezikalnu udubinu. Ženska rektouterina udubina je po pravilu dublja od muške rektovezikalne.

Fascia endopelvina. Ispod peritoneuma, gušća vezivna tkiva koja povezuju karlične organe sa bočnim zidovima karlice zajedno se nazivaju endopelvičnom fascijom - krovni pojam koji objedinjuje pojedinačne fascije i ligamente opisane na stranicama o prostati i materici: prostatoseminalnu (Denonvilijeovu) fasciju, i kardinalni, uterosakralni i pubocervikalni ligament.