Poprečni trbušni mišić je najdublji od tri bočna trbušna mišića, i po pravcu vlakana - gotovo vodoravnom - najbolje prilagođen jednom jedinom poslu: stiskanju trbušne duplje kao pojas, bez doprinosa savijanju trupa. Ishodište ide sa iliopektinealnog luka, ispod bočne trećine ingvinalnog ligamenta, sa prednje dvije trećine unutrašnje usne ilijačne kriste, sa torakolumbalne fascije između ilijačne kriste i dvanaestog rebra, i sa unutrašnje strane donjih šest rebarnih hrskavica - pripoj koji se uklapa, zub u zub, sa pripojem dijafragme na istim rebrima.

Sprijeda se mišić nastavlja u aponeurozu; njena distalna vlakna, zajedno sa aponeurozom unutrašnjeg kosog mišića, zavijaju se naniže i medijalno i pripajaju na pubičnu kristu i pekten pubisa, gradeći, kao i kod susjednog mišića, spojenu aponeurozu (falx inguinalis, TA2 latinski sinonim tendo conjunctivus - iako neki autori te dvije smatraju bliskim, ali odvojenim strukturama). Blizu ksifoidnog nastavka aponeuroza počinje samo nekoliko centimetara od linee albe, pa se mišićni dio produžava iza pravog mišića sve do zadnjeg lista njegove ovojnice.

Ispod poprečnog mišića leži transverzalna fascija, koju baš na tom mjestu probija duboki ingvinalni prsten - otvor otprilike na sredini između prednje gornje ilijačne bodlje i pubične simfize, oko 1 cm proksimalno od ingvinalnog ligamenta. Gornju ivicu prstena gradi lučna donja ivica poprečnog mišića, medijalnu ligamentum interfoveolare (Heselbahov ligament); duž medijalne ivice prstena idu donji epigastrični sudovi.

Inervacija ide od ventralnih grana donjih šest torakalnih i prvog lumbalnog spinalnog nerva, preko interkostalnih, subkostalnog, iliohipogastričnog i ilioingvinalnog nerva. Vaskularizaciju nose distalne zadnje interkostalne i subkostalna arterija, gornja i donja epigastrična, površinska i duboka cirkumfleksna ilijačna, i lumbalne arterije.

Funkcionalno, poprečni mišić prije svega održava tonus trbušnog zida i povećava intraabdominalni pritisak; na kičmeni stub nema značajan uticaj.