Semenovod je jedina struktura u semenoj vrpci koja se izdvaja opipom kao čvrsta žica među mekšim sadržajem, i to nije slučajno: od svih šupljih organa u tijelu ima najveći odnos debljine mišićnog zida prema širini lumena, otprilike 10 prema 1.

Tok. Počinje na repu pasjemenika, gdje je prvih 2-3 cm izvijugan, a zatim ide gotovo pravo: pozadi i paralelno sa sudovima semene vrpce, kroz ingvinalni kanal, pa u karlicu, gdje na dubokom prstenu napušta testikularne sudove i ide medijalno duž bočnog zida karlice do baze prostate. Tu se ponovo proširuje i izvija u ampulu, prije nego se spoji sa izvodnim kanalom sjemene kesice u ejakulatorni kanal. U karličnom dijelu toka semenovod je u direktnom dodiru sa peritoneumom, bez ijedne strukture između, i prelazi PREKO mokraćovoda blizu zadnjebočnog ugla bešike.

Zid. Spolja adventicija sa sudovima i nervima, u sredini debeo, trosloran mišićni sloj (unutrašnji i spoljašnji uzdužni, srednji kružni), iznutra sluznica sa pseudostratifikovanim cilindričnim epitelom i nepokretnim cilijama. Baš taj mišićni sloj, snažnim refleksnim kontrakcijama pri ejakulaciji, potiskuje spermu napred.

Krvni sudovi. Arterija semenovoda polazi obično od gornje ili donje vezikalne arterije, grana unutrašnje ilijačne, i anastomozira sa testikularnom arterijom iza testisa. Venska krv iz većeg dijela toka ide u testikularnu venu, dok se terminalni dio drenira u vezikalni/prostatični venski splet.