Jajovod je jedina cijev u tijelu koja na jednom kraju nije zatvorena nego se otvara direktno u trbušnu duplju - kroz njen levkasti, resičasti otvor jajna ćelija ulazi u sistem koji je nikakvim kanalom fizički ne "hvata", nego je struja tečnosti, pokrenuta cilijama, uvlači unutra.

Četiri dijela, redom od materice ka jajniku: uterini dio (unutar samog zida materice, širine tek 0,7 mm i dužine oko 1 cm), isthmus (uzan, zaobljen i mišićav, oko 3 cm), ampula (najširi dio, do 1 cm u lumenu, tanjeg zida i izrazito naborane unutrašnje površine - uobičajeno mjesto oplodnje) i infundibulum, levkasti završetak sa mnoštvom resica (fimbriae), od kojih je jedna, fimbria ovarica, direktno pričvršćena za jajnik.

Transport jajne ćelije. Sekretorne ćelije sluznice su najaktivnije oko ovulacije, lučeći hranljive materije i pomažući kapacitaciju spermatozoida; cilijarne ćelije tada postaju više i gušće obrasle cilijama, koje struju tečnosti nose od otvorenog infundibuluma ka materici. Uz to strujanje, peristaltičke kontrakcije glatke muskulature zida daju dodatni potisak jajnoj ćeliji, a kasnije i oplođenom jajetu.

Krvni sudovi. Bočna trećina tube prima krv od jajnične arterije, koja u mezosalpinksu anastomozira sa uterinom arterijom - isti kolateralni obrazac dvostrukog snabdijevanja kao kod jajnika i materice.

Tuba leži u gornjoj slobodnoj ivici širokog ligamenta materice, u dijelu koji se posebno zove mesosalpinx.