Limfni sudovi (vasa lymphatica) čine jednosmjeran transportni sistem koji viška tečnosti iz tkiva vraća nazad u vensku cirkulaciju. Osim ove drenažne uloge, limfni sistem prenosi apsorbovane masti iz crijeva u krvotok i učestvuje u imunološkom nadzoru, jer limfa putem prolazi kroz limfne čvorove gdje se filtrira i pregleda.

Limfni kapilari

Limfni kapilari su slijepo završeni sudovi, širi i nepravilnijeg poprečnog presjeka od krvnih kapilara. Njihov endotel je propustljiviji: razmaci između endotelnih ćelija dozvoljavaju ulazak velikih proteina, ćelijskog debrisa, mikroorganizama, pa i cijelih ćelija, naročito limfocita. Ovoj propustljivosti doprinose i preklapajući endotelni spojevi, koji funkcionišu kao jednosmjerni mikroskopski zalisci: otvaraju se kad je pritisak u okolnom tkivu veći nego unutar kapilara, a zatvaraju se kad se pritisak izjednači, sprečavajući povratni tok. Limfni kapilari izostaju iz nekih tkiva, na primjer centralnog nervnog sistema i koštane srži.

Poseban tip limfnih kapilara, lakteali, nalazi se u sluznici tankog crijeva. Oni preuzimaju hilomikrone, čestice masti nastale apsorpcijom lipida iz hrane, i prenose ih dalje kao mliječno bijelu tečnost koja se naziva hilus.

Veći limfni sudovi

Veći limfni sudovi imaju brojne semilunarne zaliske koji sprečavaju povratni tok limfe, slično zaliscima u venama; na mjestu svakog zaliska sud se proširuje, što mu daje karakterističan perlast izgled. Tok limfe pokreće kombinacija tri mehanizma: intrinzička kontraktilnost glatkih mišićnih ćelija u zidu najvećih limfnih sudova, kompresija okolnom muskulaturom pri njenoj kontrakciji, i pulsacija susjednih arterija. Limfa tipično prolazi kroz seriju limfnih čvorova prije nego što dospije do jednog od dva glavna sabirna kanala.

Dva terminalna kanala

Limfa cijelog tijela se konačno uliva u vensku cirkulaciju preko dva kanala. Desni limfni duktus drenira samo desnu gornju četvrtinu tijela (desnu polovinu glave, vrata i grudnog koša, desni gornji ekstremitet); anatomski je varijabilna struktura, kod dijela ljudi postoji kao jedinstven kratak sud, dok se kod drugih tri trunkusa koji ga čine ulivaju u venu nezavisno. Torakalni duktus drenira sve ostalo, otprilike tri četvrtine tijela: obje noge, karlicu, stomak, lijevi gornji ekstremitet i lijevu polovinu grudnog koša, vrata i glave. Podjela nije apsolutna: pojedini dijelovi oba plućna krila i dio jetre se dreniraju mimo ovog opšteg pravila.

Torakalni duktus

Torakalni duktus počinje u trbušnoj duplji kao cisterna chyli, proširenje nastalo spajanjem crijevnog i dva lumbalna limfna trunkusa, obično u visini prvog ili drugog slabinskog pršljena. Odatle se penje kroz aortni otvor dijafragme u zadnji medijastinum, gdje leži između silazne torakalne aorte i azigos vene, sa jednjakom ispred i kičmenim stubom iza.

Otprilike u visini četvrtog do šestog grudnog pršljena, blizu nivoa sternalnog ugla, duktus prelazi na lijevu stranu; tačan nivo varira i u literaturi i među pojedincima. Nakon prelaska, penje se iza aortnog luka i lijeve potključne arterije, i uliva se u vensku cirkulaciju na spoju lijeve unutrašnje jugularne i lijeve potključne vene.