Mokraćna cijev odvodi mokraću iz bešike van tijela; kod muškaraca nosi i spermu. Muška i ženska uretra se bitno razlikuju po dužini i toku.

Muška uretra

Duga je otprilike 18 do 20 cm (u literaturi navedeno i do 22 cm) i dijeli se, formalno, na četiri dijela: kratak intramuralni (preprostatični, 0,5 do 1,5 cm), prostatični (3 do 4 cm, tunelira kroz prostatu), membranozni (najuži i najmanje rastegljiv dio, izuzev spoljašnjeg ušća) i spongiozni (najduži, oko 15 cm, unutar penisa). Klinička literatura ovaj raspored često pojednostavljuje na "tri dijela" (prostatični, membranozni, spongiozni), spajajući kratak intramuralni segment sa prostatičnim.

Ženska uretra

Znatno je kraća, oko 4 cm, prečnika oko 6 mm. Ugrađena je u prednji zid vagine i prolazi anteroinferiorno iza pubične simfize do spoljašnjeg ušća u vestibulumu vagine, neposredno ispred otvora vagine. Zbog kraće dužine, veće rastegljivosti i otvorenosti prema spolja (blizina rektuma), žene imaju znatno češće urinarne infekcije od muškaraca.

Unutrašnji sfinkter

Formalno imenovan, involuntarni unutrašnji uretralni sfinkter je opisan kao anatomska struktura isključivo kod muškaraca, na vratu bešike; kod žena postoji funkcionalno analogan, ali morfološki drugačiji raspored glatke muskulature koji nije formalno nazvan "sfinkter" u istom smislu (jedan udžbenik to eksplicitno navodi: kod žena "nije potreban" jer uretra nije dijeljena sa reproduktivnim traktom kao kod muškaraca).

Spoljašnji uretralni sfinkter, poprečno-prugasti i voljni, postoji kod oba pola na nivou urogenitalne dijafragme, inervisan pudendalnim nervom.