Mokraćovod je mišićna cijev dužine 25 do 30 cm koja peristaltičkim kontrakcijama prenosi mokraću iz bubrežne pelvis do mokraćne bešike. Retroperitonealan je kroz cijeli tok, prati medijalni dio m. psoas major, a na ulasku u malu karlicu prelazi preko bifurkacije zajedničke ilijačne arterije.

Tri fiziološka suženja

Prečnik uretera je normalno oko 3mm, ali je uže na tri mjesta: na spoju sa bubrežnom pelvis, na prelazu preko ilijačnih sudova, i pri prolasku kroz zid bešike (intramuralni dio). Prema jednom izvoru, ovo posljednje mjesto je najuže od sva tri i može zaustaviti kamenac veličine tek 2 do 3 mm. Ovo su i najčešća mjesta zaglavljivanja bubrežnih kamenaca.

Peristaltika

Mokraća se ne kreće gravitacijom nego peristaltičkim talasima koji počinju u pejsmejker ćelijama malih kalikса i šire se anterogradno; pritisak pri kontrakciji dostiže 20 do 80 cm vodenog stuba. Autonomni nervni sistem ne pokreće peristaltiku, samo je moduliše; osnovni mehanizam je miogen (širenje kroz susjedne glatkomišićne ćelije).

Ulazak u bešiku

Ureter probada zid bešike koso, pod uglom, prije nego se otvori na ureternom ušću. Ovaj kosi prolaz djeluje kao pasivan jednosmjeran ventil: pri porastu pritiska u bešici, intramuralni dio uretera se pritisne i kolabira, sprečavajući refluks mokraće. Napomena: nema dokaza za poseban anatomski sfinkterni mišić na tom mjestu (jedan udžbenik to eksplicitno navodi); precizniji izraz je "funkcionalni anti-reflux mehanizam", ne "sfinkter".