Nokat je, u suštini, samo posebno organizovan dio stratum corneuma - iste bezjedarne, rožaste ćelije kao i ostatak epidermisa, samo zbijene u kompaktnu ploču koja se, za razliku od kože, ne ljušti sa površine.

Nokatna ploča (lamina unguis) je približno pravougaona, ugrađena u proksimalni i dva bočna nokatna nabora, sa debljinom koja raste od proksimalno (oko 0,7 mm) ka distalno (do 1,6 mm). Nastaje slaganjem kornifikovanih ćelija iz tri dijela nokatnog matriksa - jedinog mjesta gdje nokat stvarno raste. Proksimalni dio matriksa leži na dnu proksimalnog nabora; intermedijarni (germinativni) dio, koji doprinosi najviše - proksimalnih 50% matriksa daje oko 80% cijele ploče - proteže se do kraja lunule, blijede, konveksne mjesečaste zone najizraženije na palcu; ventralni (sterilni) dio nastavlja se do hiponihijuma.

Nokatno ležište (lectulus unguis), ispod same ploče, proteže se od kraja lunule do hiponihijuma; tanak je, bez granularnog sloja, i čvrsto srastao za periost distalne falange bez potkožnog sloja između - zbog tog zatvorenog prostora infekcije i hematomi ispod nokta su izrazito bolni. Bogato je vaskularizovano, sa glomus tjelešcima koja učestvuju u termoregulaciji.

Eponihijum (kutikula) je kornifikovan produžetak proksimalnog nabora koji prekriva bazu ploče; hiponihijum je zadebljanje epidermisa ispod slobodnog ruba nokta, gdje nokatno ležište prelazi u kožu jagodice.

Rast nokta zavisi isključivo od brzine obnavljanja ćelija matriksa: najbrži je na srednjem prstu šake (oko 0,1 mm dnevno), nokti šake rastu tri do četiri puta brže od noktiju stopala, brže ljeti nego zimi, i brže kod mlađih osoba. Nokat šake se u potpunosti obnovi za oko šest mjeseci, nožni nokat za oko osamnaest.