Pleuralna duplja (cavitas pleuralis) je potencijalni prostor između visceralnog i parijetalnog lista pleure. Dok stranica o pleuri opisuje strukturu tog prostora, ovdje je fokus na tome šta ga čini funkcionalno bitnim: negativan pritisak koji drži pluća priljubljena uz grudni zid i omogućava disanje.

Negativan pritisak

Grudni zid ima elastičnu tendenciju da se širi prema spolja, dok pluća imaju suprotnu tendenciju, da se elastično skupljaju prema unutra. U pleuralnoj duplji ta dva povlačenja se sreću i međusobno uravnotežuju, poput dvije opruge koje vuku u suprotnim pravcima; rezultat je pritisak niži od atmosferskog unutar duplje. Taj pritisak nije fiksan: tokom udaha, kad se grudni koš širi, dodatno pada, i upravo ta razlika pritiska uvlači vazduh u pluća pri svakom udahu.

Negativan pritisak djeluje kao svojevrsno usisavanje, drži visceralnu pleuru priljubljenu uz parijetalnu, slično kao dvije staklene ploče spojene tankim slojem tečnosti: teško ih je razdvojiti okomito, iako lako kližu jedna preko druge. Zahvaljujući tome, pluća ne moraju sama aktivno da se šire, nego pasivno prate pokrete grudnog zida.

Ako se pleuralna duplja probije, vazduh ulazi unutra i poništava razliku pritiska koja je držala listove spojenim; bez te sile pluća se pasivno skupljaju do svoje prirodne elastične ravnoteže, isto kao balon čim mu se otvori izlaz. Klinička slika i tipovi tog stanja opisani su na stranici o pleuri.

Sadržaj duplje

Prostor sadrži tanak sloj seroznog fluida, kod odrasle osobe reda veličine desetak mililitara. Fluid ima dvostruku ulogu: podmazuje kontakt između listova tako da mogu glatko kliziti jedan preko drugog, i svojim površinskim naponom doprinosi koheziji, dijelu istog mehanizma koji drži pluća priljubljena uz grudni zid.