Tri anatomske cjeline uha, spoljašnje, srednje i unutrašnje uho (opisane histološki na stranici Histologija uha), imaju potpuno različito embriološko porijeklo i različit vremenski redoslijed razvoja: unutrašnje uho se razvija prvo, a spoljašnje i srednje uho se formiraju nešto kasnije, iz sasvim drugih zametnih izvora.

Unutrašnje uho. Sa obje strane zadnjeg moždanog mjehurića (rhombencephalon) se, oko četvrte nedjelje razvoja, formira zadebljanje površinskog ektoderma, otički placod (otic placode). Otički placod se uvija unutra i odvaja od površinskog ektoderma, formirajući zatvoren mjehur, otičku vezikulu (otic vesicle). Otička vezikula se dalje diferencira i savija u složen membranozni lavirint, iz kojeg nastaju kohlearni duktus, rudiment kohlee (pužnice) i budućeg sluha, i utrikulus, sakulus i polukružni kanali, strukture vestibularnog aparata i buduće ravnoteže. Koštani lavirint koji okružuje ovaj membranozni sistem ne nastaje iz otičkog placoda, nego iz okolnog mezenhima, koji ga prvo obavija kao hrskavičavu čauru, a zatim postepeno okoštava.

Srednje uho. Srednje uho ima potpuno drugačije porijeklo od unutrašnjeg: nastaje od prve ždrijelne kesice (first pharyngeal pouch), jedne od parnih udubljenja duž ždrijelnog aparata (ždrijelni lukovi i kesice su detaljnije obrađeni na posebnoj temi). Ta kesica se izdužuje u tubotimpanalnu udubinu (tubotympanic recess), čiji bliži dio daje Eustahijevu tubu (slušnu tubu), a dalji dio šupljinu srednjeg uha. Slušne koščice, sa druge strane, ne nastaju od ove kesice nego od hrskavice prvog i drugog ždrijelnog luka: čekić i nakovanj potiču od hrskavice prvog luka, dok uzengija ima mješovito porijeklo, dijelom od hrskavice drugog luka, a dijelom od ćelija neuralne kreste.

Spoljašnje uho. Uška (aurikula) nastaje spajanjem šest malih izraštaja mezenhimalnog tkiva, auricularnih brežuljaka (auricular hillocks), koji se formiraju oko spoljašnjeg slušnog kanala u razvoju, na granici prvog i drugog ždrijelnog luka. Kako embrion raste, ovih šest brežuljaka se postepeno spaja i preoblikuje u prepoznatljiv, nabran oblik zrele uške. Spoljašnji slušni kanal nastaje od prve ždrijelne pukotine (first pharyngeal cleft), koja se produbljuje ka unutra; njen krajnji, ektodermalni dio kasnije daje i spoljašnji sloj bubne opne, granice između spoljašnjeg i srednjeg uha.