Vezivno tkivo, za razliku od epitela, ima malo ćelija i mnogo vanćelijskog matriksa: vlakana uronjenih u osnovnu supstancu. Taj matriks je ono što razlikuje tipove vezivnog tkiva međusobno, dok su ćelije koje ga prave uglavnom iste u cijelom tijelu.

Ćelije. Fibroblasti su najbrojnija, rezidentna ćelija vezivnog tkiva, odgovorna za stvaranje i održavanje vanćelijskog matriksa (kolagena, proteoglikana, fibronektina). Pored njih, u vezivnom tkivu se nalaze makrofagi (fagocitoza, dio imunog sistema), mastociti (naročito u rastresitom vezivnom tkivu, sa granulama histamina, receptorima za IgE na površini), adipociti (skladištenje masti, detaljnije na sljedećoj stranici), i povremeno plazma ćelije i leukociti koji prolaze iz krvotoka tokom imunog odgovora, ne kao stalni stanovnici tkiva.

Vlakna. Kolagena vlakna su najzastupljenija, tip I je najčešći kolagen u tijelu (preko 90 posto ukupnog kolagena), pruža vlačnu čvrstoću. Tip II je specifičan za hrskavicu, tip III gradi retikularna vlakna, tanka, razgranata vlakna koja čine potporni skelet organa. Elastična vlakna, građena od elastina, omogućavaju tkivu da se rastegne i vrati u prvobitni oblik.

Osnovna supstanca. Vlakna i ćelije su uronjeni u gelastu osnovnu supstancu, građenu od glikozaminoglikana i proteoglikana, kroz koju difunduje vanćelijska tečnost.

Rastresito (areolarno) vezivno tkivo. Ima više osnovne supstance i manje vlakana u odnosu na gusto vezivno tkivo, dobro je vaskularizovano. Nalazi se neposredno ispod epitela, na primjer u papilarnom sloju dermisa, i drži organe na mjestu.

Gusto vezivno tkivo. Ima gušće pakovana vlakna. Gusto uređeno (regularno) vezivno tkivo ima paralelno raspoređena vlakna prilagođena sili u jednom pravcu, tipično za tetive i ligamente. Gusto neuređeno (iregularno) vezivno tkivo ima vlakna raspoređena u više pravaca, pa pruža otpor sili iz više pravaca odjednom, tipično za perikard.

Retikularno tkivo. Poseban tip vezivnog tkiva, građen od tanke mreže retikularnih vlakana (kolagen tip III) koju prave retikularne ćelije. Čini potporni skelet mekih organa bez sopstvene čvrste strukture, kao što su limfni čvorovi, slezena i koštana srž.