Masno tkivo je specijalizovana vrsta vezivnog tkiva građena pretežno od adipocita, ćelija specijalizovanih za skladištenje energije u obliku lipida. Postoje dva glavna tipa, strukturno i funkcionalno različita.

Bijelo masno tkivo. Preovlađujući tip kod odraslog čovjeka. Svaka ćelija (unilokularni adipocit) sadrži jednu veliku kap lipida koja potiskuje sve ostale organele, uključujući jedro, na periferiju ćelije, tako da je jedro spljošteno i pritisnuto uz membranu. Pored skladištenja energije, bijelo masno tkivo je aktivan endokrini organ, luči leptin, hormon koji signalizira mozgu koliko je energetskih rezervi dostupno i učestvuje u regulaciji osjećaja sitosti.

Smeđe (mrko) masno tkivo. Kod odraslog čovjeka mnogo rjeđe od bijelog, obilnije kod novorođenčadi. Ćelije (multilokularni adipociti) sadrže više manjih kapi lipida umjesto jedne velike, a jedro ostaje ekscentrično postavljeno, ali za razliku od bijelog masnog tkiva nije potisnuto na samu periferiju. Karakteristična boja potiče od velikog broja mitohondrija bogatih gvožđem. Ta mitohondrija sadrže protein UCP1 (termogenin), koji razdvaja disanje mitohondrija od stvaranja ATP-a, tako da se energija umjesto u ATP oslobađa direktno kao toplota, mehanizam poznat kao termogeneza bez drhtanja. Kod novorođenčadi, koja se ne mogu efikasno grijati drhtanjem, smeđe masno tkivo je glavni izvor te vrste termogeneze, smješteno prvenstveno na leđima, duž kičme i prema ramenima, kao i oko bubrega i nadbubrežnih žlijezda. Kod odraslih se manje količine metabolički aktivnog smeđeg masnog tkiva zadržavaju u supraklavikularnoj, paravertebralnoj i medijastinalnoj regiji.

Noviji nalazi opisuju i treći, "bež" tip adipocita, koji se pojavljuje unutar bijelog masnog tkiva kao odgovor na hladnoću ili druge termogene podsticaje i, slično smeđem tkivu, sadrži protein UCP1.