Zid srca je građen od tri sloja, koji odgovaraju trima slojevima krvnog suda, ali su prilagođeni funkciji pumpe.

Endokard. Najunutrašnji sloj, oblaže sve srčane šupljine i zaliske. Sastoji se od endotela (jednoslojni pločasti epitel u direktnom kontaktu sa krvlju) i tankog sloja subendotelnog vezivnog tkiva.

Miokard. Srednji, najdeblji sloj, izgrađen od srčanog mišićnog tkiva (razgranati, poprečno-prugasti kardiomiociti, povezani interkalarnim diskovima, detaljnije opisani na stranici o srčanom mišićnom tkivu), odgovoran za kontrakciju srca. Debljina miokarda varira po komori, najdeblji je u zidu lijeve komore, koja mora generisati najveći pritisak. Na bazi srca, oko zalistaka, nalazi se fibrozni (vezivnotkivni) skelet srca, koji im služi kao mjesto pripoja i istovremeno električki izoluje pretkomore od komora.

Epikard. Najspoljašnji sloj, ujedno i visceralni list perikarda, čini ga mezotel (jednoslojni pločasti epitel) sa slojem vezivnog i masnog tkiva ispod, u kom prolaze koronarne krvne sudove.

Srčani zalisci. Građeni od tri sloja gustog vezivnog tkiva: spongiozni sloj (najbliži pretkomori, elastičniji, amortizuje udar zatvaranja), fibrozni sloj (jezgro bogato kolagenom, nosi glavno mehaničko opterećenje) i ventrikularni sloj (najbliži komori, bogatiji elastičnim vlaknima). Obloženi su endokardom sa obje strane, praktično avaskularni, osim oskudne vaskularizacije baze listića, tako da se veći, slobodni dio listića hrani difuzijom iz krvi koja ga oplakuje.