Oko (oculus) je složen čulni organ vida, čiji zid grade tri koncentrična sloja tkiva, poređana od spolja ka unutra: fibrozni, vaskularni i nervni. Svaki sloj ima drugačiju građu i drugačiju ulogu, od mehaničke zaštite preko ishrane do same pretvorbe svjetlosti u nervni signal.

Fibrozni sloj. Čine ga rožnjača (kornea) naprijed i bjeloočnica (sklera) na ostatku očne jabučice; rožnjača čini prednju šestinu površine oka, a bjeloočnica preostalih pet šestina. Rožnjača je providna i beskrvna, građena od pet slojeva, spolja ka unutra: prednji epitel, višeslojan pločast nerožnat, koji se brzo obnavlja; Bowmanova membrana, tanak sloj kolagena tipa I sa lamininom i proteoglikanima; stroma, najdeblji sloj rožnjače, građen od pravilno raspoređenih kolagenih vlakana u vodenastoj osnovi, čime se čuva providnost; Descemetova membrana, acelularan sloj kolagena tipa IV; i endotel, jednoslojan sloj ćelija koji aktivnim pumpanjem tečnosti iz strome održava rožnjaču providnom. Zbog te iste providnosti rožnjača nema krvne sudove, nego se hrani difuzijom iz suznog filma spolja i vodenaste tečnosti iznutra. Bjeloočnica je neprovidna, građena od gustog veziva sa vlaknima kolagena tipa I, orijentisanim u različitim pravcima.

Vaskularni sloj (uvea). Srednji sloj zida oka, bogat krvnim sudovima, dijeli se na sudovnjaču (horoideu), cilijarno tijelo i dužicu (iris). Sudovnjača je gusta mreža krvnih sudova između bjeloočnice i mrežnjače koja obezbjeđuje ishranu očne jabučice. Cilijarno tijelo je mišićno-žljezdana struktura koja nastavlja sudovnjaču naprijed: cilijarni mišić je preko suspenzornih (zonularnih) vlakana vezan za sočivo, pa njegova kontrakcija povećava zakrivljenost sočiva i omogućava fokusiranje na bliske predmete (akomodacija), dok njegovo opuštanje sočivo splošnjava za gledanje na daljinu. Cilijarni nastavci, izraštaji cilijarnog tijela obloženi žljezdanim epitelom, luče vodenastu tečnost koja ispunjava prednji dio oka. Dužica je tanka, kontraktilna dijafragma ispred sočiva sa otvorom u sredini, zjenicom, čija veličina zavisi od dva glatka mišića: dilatatora zjenice, koji radijalno raspoređenim vlaknima širi zjenicu, i sfinktera zjenice, koji kružno raspoređenim vlaknima zjenicu sužava. Zadnju površinu dužice prekriva jako pigmentisan epitel debljine dvije ćelije, koji svojim pigmentom sprječava prolazak svjetlosti kroz dužicu izvan zjenice.

Nervni sloj (mrežnjača). Mrežnjača (retina) je najunutrašnji sloj zida oka, građen od nervnog tkiva u kome se svjetlosni nadražaj pretvara u nervni signal. Prema izvana leži pigmentni epitel mrežnjače, jednoslojan kubični epitel bogat melaninom koji apsorbuje rasutu svjetlost; iza njega slijede fotoreceptori (štapići i čunjići), zatim bipolarne ćelije koje prenose signal dalje, i najunutrašnje ganglijske ćelije čiji aksoni, sakupljeni na papili optičkog nerva (slijepoj mrlji), izlaze iz oka kao optički nerv. Štapići imaju spoljašnji segment građen od naslaganih membranskih diskova sa fotopigmentom rodopsinom, izrazito su osjetljivi na svjetlost i odgovorni za vid pri slaboj osvjetljenosti; čunjići imaju spoljašnji segment građen od uvrnuća ćelijske membrane sa jednim od tri opsina, svaki osjetljiv na drugačiju talasnu dužinu (crvenu, zelenu ili plavu), i odgovorni su za oštar, kolorni vid pri dobroj osvjetljenosti. Na mjestu gdje aksoni ganglijskih ćelija napuštaju oko nema fotoreceptora, što stvara slijepu mrlju u vidnom polju. U centru mrežnjače leži makula, sa fovejom centralis u samom središtu: na foveji mrežnjača nema potpornih ćelija ni krvnih sudova, samo fotoreceptore, i tu je oštrina vida najveća, sa odnosom jedan fotoreceptor na jednu ganglijsku ćeliju, naspram i do 50 fotoreceptora na jednu ganglijsku ćeliju na periferiji mrežnjače.

Sočivo. Sočivo (lens) je bikonveksna, providna, beskrvna struktura obješena o cilijarno tijelo suspenzornim vlaknima. Spolja ga oblaže kapsula, elastična, providna bazalna membrana građena uglavnom od kolagena. Ispod kapsule, samo na prednjoj strani sočiva, leži jednoslojan epitel čije ćelije snabdijevaju ostatak sočiva hranljivim materijama. Na periferiji sočiva epitelne ćelije se izdužuju i gube jedro i druge organele, formirajući sočivna vlakna, čvrsto zbijene, izdužene ćelije koje čine glavninu mase sočiva. Zbog odsustva krvnih sudova, sočivo se, kao i rožnjača, hrani difuzijom iz okolne vodenaste tečnosti.